Kalem VE ben


Kaderin üstünde bir kaderin olduğu ezelde,sanki kalemle bir yazılmış kaderimiz.
Kalem sahibinin elinde damla damla mürekkebini akıtarak can bulurken, ben de sahibimin kudret elinde nefes nefes can buluyorum.

Sahibinin elinde kalem, damla damla mürekkebini akıtarak beyaz sayfaya yazarken sahibinin düşüncelerini,
sahibimin kudret elinde, nefes nefes ömür denen beyaz sayfaya yazıyorum sahibimin takdirini, kader cümlelerini.

Sahipsiz kalemin, cansız bir beden gibi hiç bir şeye kadir olmadığı gibi ben de
Sahibim olmadan kuru bir kalem gibi aciz ve çaresizim.

Kaderden öte bir kaderle kalem, mürekkep ve harf buluşurken beyaz sayfada, beden,ruh ve nefesin buluştuğu kader çizgisinde ömür sayfama iyi ve kötü ameller bırakıyorum.

Katibin kalemi hikmetle, hakikati anlatan güzel sayfaları ardında bırakırken,
Cahilin kalemi hikmetten habersiz, hakikatten uzak, kirli bir sayfa bırakıyor ardına.

Herşeyi hikmetle yazan sahibime , benliğimden kurtulup bıraktığımda kendimi, her nefeste iyilikler bırakıyorum saniyelere,
Cahillikte ün yapmış olan nefsimin eline düştüğümde kibir ve isyan dolu fiillerle çirkin harfler yazıyorum ömür sayfama.

Her şeyi zıttıyla öğreten sahibim,
Güzeli-çirkinle, iyiyi- kötüyle öğrettiği gibi beyaz sayfaya, siyah mürekkeple yazılmış yazılarda öğretiyor hakikati.

Benim de nefesimin rengi sahibime imanla tevekkülüm kadar, kara veya ak olarak bazen bayaz, bazen siyah sayfanın üstünde belirginleşip, bana beni anlatıyor.

Kalem son damlasını akıtıp, ömrünü bitirerek hayat sahnesinden çekilip, sahibini anlatan bir sayfa bırakırken,
Son nefesimi verip,ardımda sahibimin beni atlattığı sonun başlangıcı olacak bir sayfa bırkacağım kainat kitabına.

kitapların tekrar açılıp, her harfin dikkatle tartılacağı,ardımda kalan ömür sayfama göre kaderimin yazılacağı meydandan, mürekkebin ve nefesin bitip tükenmeyeceği, sonun olmadığı sonsuzluğa doğru abı hayat içerek, sahibimin takdirine boyun eğip yürüyeceğim..
Kulfani


Bu yazıyı paylaşın:

İlgili Yazılar:

0 Yorum

Yorum Bırakın